LEGENDY

Władysław Pałaszewski

„Pałasz", podobnie jak wszyscy jego koledzy z boiska, we Wrocławiu pojawił się jako przyjezdny. – W 1946 roku przyjechałem nie do Wrocławia, a do Lutyni, czyli całkiem niedaleko. Tam chodziłem do szkoły podstawowej. Liceum Pedagogiczne kończyłem w Legnicy. Rok po maturze zacząłem pracować w Lubinie Legnickim, jako nauczyciel wychowania fizycznego. Byliśmy najmniejszym powiatem dolnośląskim. LO nie miało nawet sali. Zajęcia WF mieliśmy na świeżym powietrzu i graliśmy w piłkę nożną i siatkówkę – Pałaszewski wspomina swoje początki na Dolnym Śląsku.

Później grał jeszcze w legnickiej Sparcie (klub obecnie nieistniejący), aż przyszedł czas na wrocławski AZS. – Do Wrocławia przyszedłem na studia i grałem w tamtejszym AZS-ie Wrocław. Moim szkoleniowcem był Adam Piechura, który został nawet uznany dwa razy najlepszym trenerem Dolnego Śląska. To ewenement, bo prowadził w I lidze zespół Gwardii w koszykówkę i do tego I ligę AZS w siatkówkę. A jeszcze kiedy byłem w liceum, zdałem w Legnicy kurs na instruktora siatkówki. Było nas kilka osób, przyjechał człowiek z Okręgowego Związku Piłki Siatkowej z Wrocławia i udało się. Uzyskałem uprawnienia instruktora siatkówki. W moim Liceum Pedagogicznym w Legnicy 80 % to były dziewczyny, a ta resztka, to chłopaki. Więc chłopcy byli wykorzystywani do sportu. Jeżeli nie byłeś garbaty, miałeś dwie nogi, to grałeś w koszykówkę, siatkówkę, uprawiałeś lekkoatletykę . Ja do tej pory jestem rekordzistą szkoły w skoku wzwyż i… rzucie granatem – z uśmiechem wspomina Pałaszewski.

Podczas gry we wrocławskim AZS “Pałasz” nie mógł narzekać na nudę. Śmiało można stwierdzić, że i w tym okresie pracował na kilku etatach. – Będąc w AZS Wrocław, prowadziłem już jako trener II ligę kobiet – AZS Środowisko. Kiedyś oprócz tego, że były zwykłe AZS-y, były także te AZS-y Środowisko. Miał on aż 26 sekcji. M.in. lekkoatletyka, dwie siatkówki, dwie koszykówki, podnoszenie ciężarów, judo, wioślarstwo, także sekcja żeglarska. Sporo tego było, naprawdę. Z siedzibą na przeciw Politechniki Wrocławskiej, na Wybrzeżu Wyspiańskiego – wskazuje dawne miejsca Pałaszewski.

Pałaszewski z Gwardią związał się 1962 roku. Wywalczył z nią wicemistrzostwo Polski w 1964 i brązowy medal mistrzostw Polski w 1965. W 1962 wystąpił w 13 spotkaniach reprezentacji Polski, m.in. na mistrzostwach świata zajmując z drużyną szóste miejsce. Od 1976 był asystentem Jerzego Suchanka jako II trenera Gwardii Wrocław i zdobył w tym charakterze brązowy medal mistrzostw Polski w 1979. Od sezonu 1979/1980 był pierwszym trenerem Gwardii (z Jerzym Suchankiem jako asystentem) i wywalczył z drużyną mistrzostwo Polski w 1980, 1981 i 1982 oraz wicemistrzostwo Polski w 1983 i 1984. Odszedł ze stanowiska po sezonie 1984/1985, w którym jego drużyna zajęła 8 miejsce. Jego zawodnikami we wrocławskim klubie byli m.in. Wojciech Baranowicz, Marek Ciaszkiewicz, Maciej Jarosz, Ireneusz Kłos, Sławomir Skup, Leszek Milewski i Lech Łasko.

Pałaszewski był również sędzią międzynarodowym. W tym charakterze uczestniczył w Igrzyskach Olimpijskich w Montrealu (1976) i prowadził tam finał turnieju kobiecego pomiędzy Japonią i ZSRR. Prowadził również reprezentację Polski seniorów w 1979 roku. W 1981 został wybrany najlepszym trenerem Dolnego Śląska w Plebiscycie “Słowa Polskiego”, a w 2003 uhonorowano go miejscem w Alei Gwiazd Polskiej Siatkówki w Miliczu.

podziel się wpisem

zobacz również

zobacz również

All articles loaded
No more articles to load
SM zdjęcie 1
Legenda GWR

Wojciech Baranowicz

SM zdjęcie 1
Legenda GWR

Zbigniew Barański

skanuj0001
Legenda GWR

Sławomir Skup

facebook