LEGENDY

Władysław Pałaszewski

„Pałasz" podobnie jak wszyscy jego koledzy z boiska, we Wrocławiu pojawił się jako przyjezdny. – W 1946 roku przyjechałem nie do Wrocławia, a do Lutyni, czyli całkiem niedaleko. Tam chodziłem do szkoły podstawowej. Liceum Pedagogiczne kończyłem w Legnicy. Rok po maturze zacząłem pracować w Lubinie Legnickim, jako nauczyciel wychowania fizycznego. Byliśmy najmniejszym powiatem dolnośląskim, gdzie LO nie miało nawet sali. Zajęcia WF mieliśmy na świeżym powietrzu i graliśmy w piłkę nożną i siatkówkę – Pałaszewski wspomina swoje początki na Dolnym Śląsku.

Później grał jeszcze w Legnicy w miejscowej Sparcie (klub obecnie nieistniejący, spadkowiczem historii nie jest aktualnie funkcjonujący Ikar), aż przyszedł czas na wrocławski AZS. – Do Wrocławia przyszedłem na studia i grałem w tamtejszym AZS-ie Wrocław. Moim szkoleniowcem był Adam Piechura, który został nawet uznany dwa razy najlepszym trenerem Dolnego Śląska. To ewenement, bo prowadził w I lidze zespół Gwardii w koszykówkę i do tego I ligę AZS w siatkówkę. A jeszcze kiedy byłem w liceum, zdałem w Legnicy kurs na instruktora siatkówki. Było nas kilka osób, przyjechał człowiek z Okręgowego Związku Piłki Siatkowej z Wrocławia i udało się. Uzyskałem uprawnienia instruktora siatkówki. W moim Liceum Pedagogicznym w Legnicy 80 % to były dziewczyny, a ta resztka, to chłopaki. Więc chłopcy byli wykorzystywani do sportu. Jeżeli nie byłeś garbaty, miałeś dwie nogi, to grałeś w koszykówkę, siatkówkę, uprawiałeś lekkoatletykę .

Ja do tej pory jestem rekordzistą szkoły w skoku wzwyż i… rzucie granatem

– z uśmiechem wspomina Pałaszewski.

Podczas gry we wrocławskim AZS, „Pałasz” nie mógł narzekać na nudę. Śmiało można stwierdzić, że i w tym okresie pracował na kilku etatach. – Będąc w AZS Wrocław, grając tam na studiach, prowadziłem już jako trener II ligę kobiet, to był AZS Środowisko. Kiedyś bowiem oprócz tego, że były zwykłe AZS, były także te AZS Środowisko. Miał on aż 26 sekcji. M.in. lekkoatletyka, dwie siatkówki, dwie koszykówki, podnoszenie ciężarów, judo, wioślarstwo, także sekcja żeglarska, sporo tego było, naprawdę. Z siedzibą na przeciw Politechniki Wrocławskiej, na Wybrzeżu Wyspiańskiego – wskazuje dawne miejsca, gdzie miał okazję szlifować swój trenerski warsztat.

Pałaszewski z Gwardią związał się 1962 roku. Z Gwardią wywalczył wicemistrzostwo Polski w 1964 i brązowy medal mistrzostw Polski w 1965. W 1962 wystąpił w 13 spotkaniach reprezentacji Polski, m.in. na mistrzostwach świata, zajmując z drużyną szóste miejsce. Od 1976 był asystentem Jerzego Suchanka jako II trenera Gwardii Wrocław i zdobył w tym charakterze brązowy medal mistrzostw Polski w 1979. Od sezonu 1979/1980 był pierwszym trenerem Gwardii (z Jerzym Suchankiem jako asystentem) i wywalczył z drużyną mistrzostwo Polski w 1980, 1981 i 1982 oraz wicemistrzostwo Polski w 1983 i 1984. Odszedł ze stanowiska po sezonie 1984/1985, w którym jego drużyna zajęła 8 miejsce. Jego zawodnikami we wrocławskim klubie byli m.in. Wojciech Baranowicz, Marek Ciaszkiewicz, Maciej Jarosz, Ireneusz Kłos, Sławomir Skup, Leszek Milewski i Lech Łasko.

Pałaszewski był również sędzią międzynarodowym. W tym charakterze uczestniczył w Igrzyskach Olimpijskich w Montrealu (1976) i prowadził tam finał turnieju kobiecego pomiędzy Japonią i ZSRR. Prowadził również reprezentację Polski seniorów w 1979 roku. W 1981 został wybrany najlepszym trenerem Dolnego Śląska w Plebiscycie „Słowa Polskiego”, a w 2003 uhonorowano go miejscem w Alei Gwiazd Polskiej Siatkówki w Miliczu.

podziel się wpisem

zobacz również

zobacz również

All articles loaded
No more articles to load
Legendy Gwardii Wrocław
Legenda GWR

Władysław Pałaszewski

Legendy Gwardii
Legenda GWR

Ireneusz Kłos

Legendy Gwardii Wrocław
Legenda GWR

Maciej Jarosz

facebook